Παρασκευή 30 Απριλίου 2010
Η ομιλία του Βρετανού ευρωβουλευτή Νάιτζελ Φάρατζ
Προσέξτε κάλα τους υπότιτλους
(αυτός που μιλάει είναι ο Βρετανός , ο άλλος με την "σκατόφατσα" είναι ο Βέλγος )
και κάτι ακόμα
Ο πρόεδρος της ΕΕ είναι αυτός που μας "ώθησε" (εκτός από τις δικές μας χαζομάρες και κατά κύριο λόγο ,των πολιτικών μας) να πάμε στο ΔΝΤ .
Τα συμπεράσματα δικά σας...
"Παρκούρ"
Γενικά
Το Παρκούρ (Parkour) είναι μια γαλλικής καταγωγής αγωνιστική, σωματική και πνευματική, που στόχο της έχει την ταχύτητα και τη βέλτιστη δυνατή μετακίνηση από το ένα σημείο στο άλλο, χρησιμοποιώντας μόνο τις ανθρώπινες ικανότητες. Οι μαθητές του Parkour ονομάζονται Traceurs ενώ οι μαθήτριες Traceuses.Στόχος του Parkour είναι η υπερπήδηση εμποδίων, είτε αυτά είναι τεχνητά, είτε φυσικά, όπως: βράχια, ποτάμια, κλαδιά, τοίχοι, πεζούλια, κ.ά..Ένας Traceur πρέπει να καλλιεργεί την ικανότητά του να εντοπίζει εναλλακτικούς τρόπους κίνησης, τους οποίους ενδέχεται να χρησιμοποιήσει στην καθημερινή του ζωή και σε περιστάσεις εκτάκτων αναγκών. Για το λόγο αυτό η κατηγοριοποίηση του Parkour ως δραστηριότητα είναι πολύ δύσκολη, γιατί κάποιοι το θεωρούν άθλημα, κάποιοι άλλοι πολεμική τέχνη, ενώ άλλοι λένε ότι το «Parkour είναι Parkour».
Οι Ρίζες του Parkour
Το Parkour καθιερώθηκε από τον David Βell τη δεκαετία του 80 και γενέτειρα του θεωρείται η Lisses. Εμπνευστής του είναι ο βιετναμέζικης καταγωγής Raymond Bell, στρατιώτης, πυροσβέστης, μαθητής της Methode Naturelle, πατέρας και μέντορας του David Βell.Ο όρος Parkour προκύπτει από το Pαrcours du Combattant ένα είδος στρατιωτικού αγωνίσματος δρόμου μετ’ εμποδίων. Ο Hubert Kounde φίλος του David είχε την ιδέα να δανειστούν τη λέξη Pαrcours (διαδρομή), να αντικαταστήσουν το “c” με “k” για να υποδηλώνει τη μαχητικότητα και τέλος να αφαιρέσουν το τελικό “s”, γιατί ήταν αντίθετο με τη φιλοσοφία του Parkour για εξοικονόμηση ενέργειας.
Ορολογία Τεχνικών
Η κίνηση του Parkour είναι πολυσύνθετη, αλλά στηρίζεται σε κάποιες θεμελιώδεις κινήσεις ή κατηγορίες κινήσεων, από τις οποίες πηγάζονται όλες οι δευτερεύουσες. Αυτές είναι οι παρακάτω:- Franchissement (Διασταύρωση): Πέρασμα ανάμεσα από δύο εμπόδια, συνήθως οριζόντια.
- Lache (Απελευθέρωση): Απελευθέρωση των χεριών από (οριζόντιο) εμπόδιο, είτε για να πιαστεί ο Traceur από κάποιο άλλο, είτε για να προσγειωθεί στο έδαφος.
- Passe Muraille (Υπερπήδηση τοίχου): Σκαρφάλωμα και ανάβαση ή υπερπήδηση ενός τοίχου.
- Passement (Πέρασμα): πέρασμα πάνω από εμπόδιο, συνήθως με την βοήθεια των χεριών.
- Planche (Ανάβαση): Ανάβαση οριζοντίου εμποδίου με τη χρήση των χεριών μόνο.
- Roulade (Κυβίστηση): Κυβίστηση, η οποία χρησιμοποιείται για τη διατήρηση της οριζόντιας διανυσματικής ταχύτητα μετά από διαγώνια προσγείωση.
- Saut de Bras (Άλμα χεριών): Άλμα όπου ο Traceur πιάνεται από κάποιο οριζόντιο επίπεδο συνήθως στην κορυφή ενός τοίχου, με τα πόδια ενάντιας σε αυτό.
- Saut de Détente (Χαλαρό άλμα): Άλμα απόστασης.
- Saut de Fond (Πτώση): Άλμα από υψηλότερο επίπεδο σε χαμηλότερο.
- Saut de Precision (Άλμα Ακρίβειας): Άλμα προς συγκεκριμένο σημείο, όπου ο Traceur πρέπει να διατηρήσει την ισορροπία του μετά την προσγείωση.
- Tic-Tac (Τικ-Τακ): Άλμα όπου ένα αντικείμενο λειτουργεί ως πάτημα για την υπερπήδηση εμποδίου ή κάλυψη μίας απόστασης.
Φιλοσοφία
Άλλοι μιλούν για την ικανότητα κίνησης χωρίς σκέψη. Όπως ένας άνθρωπος περπατά ή οδηγεί χωρίς να σκέφτεται τις κινήσεις του μία-μία, ένας traceur μπορεί να μάθει να υπερπηδά εμπόδια χρησιμοποιώντας μόνο το υποσυνείδητό του. Κάποιοι ονομάζουν αυτή την κατάσταση «flow» (ροή), σύμφωνα με την θεωρία του Mihaly Csiksrentmihaly, αν και η χρήση του όρου αυτού αποδοκιμάζεται από αρκετούς, επειδή τη βρίσκουν κακόγουστη.
Τέλος, σημειώνεται ότι το Parkour αποτελεί μια ευγενή δραστηριότητα που πρεσβεύει την αλληλεγγύη, την έλλειψη ανταγωνισμού, τον αλτρουισμό, τον σεβασμό της ξένης ιδιοκτησίας και του νόμου γενικότερα, τη θέληση να βοηθάς τρίτους, ανάμεσα σε πολλές άλλες αρετές.
Ανταγωνισμός
Ένα χαρακτηριστικό του Parkour αποτελεί η πλήρης απουσία ανταγωνισμού. Αυτό συμβαίνει για διάφορους λόγους.Πρώτα απ΄ όλα το Parkour έχει δανειστεί ένα σημαντικό μέρος της φιλοσοφίας της Ανατολικής Ασίας και συγκεκριμένα του Bushido, και συνεπώς φέρει τη νοοτροπία της αυτοπειθαρχίας και της αυτο-βελτίωσης, όπου το άτομο μαθαίνει πράγματα για τον εαυτό του, όχι για τους άλλους.Δεύτερον, επειδή το Parkour είναι δυνητικά επικίνδυνο και συχνά οι άνθρωποι υποκύπτουν στους πειρασμούς που τους παρουσιάζονται, ο ανταγωνισμός ενδέχεται να οδηγήσει σε υπερτίμηση του εαυτού ή υποτίμηση των εμποδίων, με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος τραυματισμών.
Επίσης, ο ανταγωνισμός και πιο συγκεκριμένα ο πρωταθλητισμός έχει στο παρελθών προκαλέσει τη φθορά διαφόρων άλλων σωματικών τεχνών, όπως οι πολεμικές τέχνες, οπότε η κοινότητα του Parkour ανησυχεί μήπως βαδίσει στο ίδιο μονοπάτι.
Οι δύο κύριες κοινότητες που προωθούν τον ανταγωνισμό στο Parkour είναι η Urbain Freeflow (U F) και η Amerikan Parkour (A PK), με επικεφαλείς τους Paul “EZ” και Mark “M2” Tooroch αντίστοιχα.Και επειδή συνεχώς πληθαίνουν τα άτομα που υποστηρίζουν τον ανταγωνισμό λόγω οικονομικών συμφερόντων, η διεθνής κοινότητα του Parkour
ξεκίνησε την 1η Μαίου2007 μια εκστρατεία κατά του ανταγωνισμού στο Parkour, η οποία αποκαλείται “Keeping
Parkour Rivalry –Free” (Διατηρώντας το Parkour Χωρίς Ανταγωνισμό).
Parkour & Free-Running
Ωστόσο, η άποψη του Sébastien Foucan για το Parkour απέκλινε από αυτή του David Belle. Έτσι, η κοινότητα άρχισε να αναφέρεται στην έκδοση του Foucan ως "Free-Running", και κράτησαν το όνομα Parkour για τον ορισμό του David Belle.
Δύο λόγια για το Free-Running: Το Free-Running αποσκοπεί στην ομορφιά, τη χάρη, και την ομαλότητα της κίνησης. Ο free-runner προπονείται ώστε να μπορεί να κινείται ελεύθερα στο περιβάλλον, αστικό ή μη, και να μπορεί να εκφράζει τον εαυτό μέσω της διάδρασης με τα διάφορα αντικείμενα του χώρου.
Άρα λοιπόν, η κεντρική διαφορά μεταξύ των δύο αυτών τεχνών είναι η εξής: Το Parkour αποτελεί ένα πρακτικό άθλημα (όπως οι πολεμικές τέχνες), ενώ το Free-Running αποτελεί ένα καλλιτεχνικό άθλημα (όπως η ρυθμική γυμναστική). Βέβαια, θεωρείται αυτονόητο ότι και οι δύο αυτές δραστηριότητες είναι εξαιρετικά απαιτητικές, τόσο νοητικά όσο και σωματικά.
για το iptameno
και λίγο free running , αν και κατά την γνώμη μου δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά
για περισσότερες πληροφορίες : http://www.parkour.gr/
Πέμπτη 29 Απριλίου 2010
Οι 10 εκρήξεις που συγκλόνισαν τον κόσμο
Πώς θα είχε άραγε εξελιχθεί ο ελληνικός πολιτισμός αν δεν είχε εκραγεί ποτέ το ηφαίστειο της Σαντορίνης; Και πώς θα είχαν επιδράσει οι πολίτες της Πομπηίας στη ρωμαϊκή ιστορία αν δεν είχαν παρασυρθεί από την ηφαιστειακή λάβα; Προφανώς οι παραπάνω ερωτήσεις είναι καταδικασμένες να μείνουν αναπάντητες. Οι φυσικές καταστροφές (όπως επίσης οι πόλεμοι και οι ασθένειες) αποτελούν παράγοντες που διαμόρφωσαν και διαμορφώνουν την ανθρώπινη ιστορία. Και όπως δείχνουν τα στοιχεία που παραθέτουμε εδώ, οι ηφαιστειακές εκρήξεις έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του πολιτισμού μας.
ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ Εmeishan: Οταν «πέθανε» η θάλασσα!
Μπορεί να μην ήμασταν παρόντες για να βιώσουμε τις ηφαιστειακές εκρήξεις που συγκλόνισαν τον πλανήτη μας πριν από εκατομμύρια χρόνια, όμως η ύπαρξή μας καθορίστηκε από αυτές. Δύο εκρήξεις υπήρξαν ιδιαίτερα σημαίνουσες: η μία έλαβε χώρα πριν από 260 εκατομμύρια χρόνια στην επαρχία Εmeishan νοτιοανατολικά της Κίνας και σύμφωνα με τους αμερικανούς και κινέζους γεωλόγους που την περιέγραψαν πέρυσι στην επιστημονική επιθεώρηση «Science» (DΟΙ:10.1126/ science. 1171956) υπήρξε πραγματικά γιγαντιαία. Το μισό εκατομμύριο κυβικά χιλιόμετρα λάβας που διασκορπίστηκαν σε μια έκταση ίση με αυτή της Ελλάδας ήταν αρκετό για να εξαλείψει όλα τα είδη θαλάσσιας ζωής στον πλανήτη.
Οταν γεννήθηκε το... πετρέλαιο
Η δεύτερη, εξίσου σημαντική και γιγαντιαία, έλαβε χώρα πριν από 93 εκατομμύρια χρόνια και στην πραγματικότητα ήταν μια ολόκληρη σειρά υποθαλάσσιων ηφαιστειακών εκρήξεων που συγκλόνησαν διάφορες περιοχές του πλανήτη. Οι εκρήξεις αυτές είχαν αντίστοιχα αποτελέσματα: εξάλειψαν όλη τη θαλάσσια ζωή, καθώς στέρησαν τους ωκεανούς από το οξυγόνο. Αν και υπήρξαν μοιραίες για τη ζωή των θαλάσσιων οργανισμών, οι εκρήξεις αυτές υποστήριξαν και συνεχίζουν να υποστηρίζουν τη δική μας ζωή: το οργανικό υλικό των μικροοργανισμών που αφανίστηκαν απετέλεσε την αρχή για τη δημιουργία του πετρελαίου που αντλούμε ακόμη και σήμερα!
Υπερηφαίστειο Τόμπα: Οταν δημιουργήθηκαν οι ανθρώπινες φυλές (;)
Η έκρηξη του ηφαιστείου Τόμπα στη Σουμάτρα της Ινδονησίας πριν από 74.000 χρόνια απελευθέρωσε 2.500 μυβικά χιλιόμετρα μάγματος - όγκος σχεδόν διπλάσιος από αυτόν του Εβερεστ- και θεωρείται δεδομένο ότι υπήρξε η μεγαλύτερη των τελευταίων 2 εκατομμυρίων ετών! Η καταστροφή που προκάλεσε ήταν κατακλυσμιαία και πολλοί θεωρούν τον «ηφαιστειακό χειμώνα» που επακολούθησε ως την απαρχή των φυλών του ανθρώπινου γένους, αφού αποδεκάτισε τους πληθυσμούς των ανθρωποειδών, τους απομόνωσε και ευνόησε την ανεξάρτητη εξέλιξή τους. Νέα ωστόσο ευρήματα που προέκυψαν από αναλύσεις του μάγματος αμφισβητούν την άποψη αυτή και επιδιώκουν να ξαναγράψουν την ιστορία της ανθρώπινης εξέλιξης.ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΧΑΛΚΟΥ Σαντορίνη: το τέλος των Μινωιτών
Οσοι έχετε γοητευθεί από την απόκοσμη ομορφιά της Σαντορίνης, ειδικά αν είχατε την τύχη να προσεγγίσετε το νησί ακτοπλοϊκώς την ώρα που ξημερώνει, θα γνωρίζετε ότι στην πράξη το σημερινό νησί και τα γειτονικά του δεν είναι παρά τα απομεινάρια της μεγάλης ηφαιστειακής έκρηξης που πιθανότατα έλαβε χώρα γύρω στα 1500 π.Χ. Θεωρείται μια από τις ισχυρότερες εκρήξεις των ιστορικών χρόνων: το νέφος που παρήχθη υπολογίζεται ότι είχε ύψος μεγαλύτερο από 30 χιλιόμετρα, ενώ το τσουνάμι που ακολούθησε δημιούργησε κύματα ύψους 35-250 μέτρων! Η δε κλιματική επίδραση της έκρηξης ίσως και να έφθασε ως την Κίνα, καθώς υπάρχουν περιγραφές για κίτρινη ομίχλη, θαμπό ήλιο, παγετό τον Ιούλιο και σπαρτά που δεν απέδιδαν καρπούς σε περίοδο που συμπίπτει χρονικά με την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας. Οσο για τις πολιτισμικές συνέπειες της έκρηξης, αυτές είναι ανυπολόγιστες καθώς το πλήγμα που κατέφερε στον μινωικό πολιτισμό υπήρξε θανατηφόρο: όχι μόνο κατέστρεψε ολοσχερώς τον οικισμό στο Ακρωτήρι (αν και σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα αυτός είχε εκκενωθεί νωρίτερα), αλλά σήμανε και την αρχή του τέλους για τη μινωική Κρήτη.
ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ Αίτνα και Βεζούβιος: η ρωμαϊκή καθημερινότητα στην αιωνιότητα
Laki: οκτώ μήνες πάνω από την Ευρώπη
Οι επιπτώσεις των ηφαιστειακών εκρήξεων στο κλίμα έχουν καταγραφεί σε πάρα πολλές περιπτώσεις και έχουν υπάρξει δραματικές: Το ηφαίστειο Laki της Ισλανδίας παρουσίαζε δραστηριότητα για οκτώ ολόκληρους μήνες το 1784. Το νέφος που δημιούργησε σκέπασε τη Βόρεια Ευρώπη αλλά μέρος της Βόρειας Αμερικής. Η τέφρα που έφθασε στη στρατόσφαιρα μετέβαλε τις κλιματικές συνθήκες, γεγονός που παρατήρησε ο ΒενιαμίνΦραγκλίνος ως ο πρώτος διπλωματικός εκπρόσωπος της Αμερικής στο Παρίσι.
Τambora: όταν χάθηκε το καλοκαίρι
Κrakatau: «θειικά» ηλιοβασιλέματα
Αλλά και η έκρηξη του δεύτερου ηφαιστείου της Ινδονησίας, τουΚrakatau, το 1883, επέδρασε στην καλλιτεχνική δημιουργία: εμπλούτισε την ατμόσφαιρα με θειικές ενώσεις δημιουργώντας έντονα κόκκινες ανταύγειες κάθε ανατολή στον ευρωπαϊκό ορίζοντα από το Νοέμβριο του 1883 ως τον Φεβρουάριο του 1884, κάτι που αποτυπώθηκε σε πλήθος πινάκων της εποχής. Αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη έκρηξη είναι από τις πρώτες οι οποίες αποτυπώθηκαν στο κινηματογραφικό φίλμ που μόλις είχε κάνει την εμφάνισή του.
Ρinatubo: με δύναμη από τις Φιλιππίνες
Τέλος, η μεγαλύτερη ηφαιστειακή έκρηξη του 20ού αιώνα σημειώθηκε το 1991 στις Φιλιππίνες από την ενεργοποίηση του Ρinatubo. Η στήλη της στάχτης άγγιξε τα 7 χιλιόμετρα ύψος και η μείωση της θερμοκρασίας του πλανήτη που προκλήθηκε από αυτή ήταν της τάξεως του μισού βαθμού.
soufleri@tovima.gr
ΤΑ ΗΦΑΙΣΤΕΙΑ ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ
1.Η Γη «φιλοξενεί» περί τα 1.500 εν δυνάμει ενεργά ηφαίστεια.
2.Για τα 550 από αυτά υπάρχουν καταγεγραμμένες εκρήξεις.
3.Περισσότερα από 100 ενεργά ηφαίστεια εντοπίζονται στον ευρωπαϊκό χώρο.
4.Στην Ελλάδα και στην Ιταλία έχουν καταγραφεί 140 εκρήξεις,από τον 16ο αιώνα ως σήμερα.
5.Η Ινδονησία κατέχει το θλιβερό προνόμιο της πρωτιάς στις πλέον θανατηφόρες ηφαιστειακές εκρήξεις.
6.Πρώτη σε αριθμό θανάτων είναι η έκρηξη του Tambora (της Ινδονησίας) το 1815: ο λοιμός που προκλήθηκε μετά από αυτήν κόστισε τη ζωή σε περισσότερους από 92.000 ανθρώπους.
7.Δεύτερη σε αριθμό θανάτων είναι η έκρηξη του Κrakatau (της Ινδονησίας) το 1883: κόστισε τη ζωή σε περισσότερους από 36.000 ανθρώπους.
Κυριακή 25 Απριλίου 2010
Have a break?
Δείτε την ιστορία:
http://www.greenpeace.org/greece/news...
Παρασκευή 23 Απριλίου 2010
Παραγγελία πίτσας το έτος 2016
|
Μία ώριμη εξήγηση της σεξουαλικής πράξης στα παιδιά
Συμβουλή:Δε χρειάζεται να τους τα δείξετε και όλα!Θα χάσουν τη χαρά της ανακάλυψης...
ετερόφυλος
ομοφυλόφιλος
λεσβίες
διαφυλετικός
συμμορία

χαρέμι
τριπλό
πάλι τριπλό
με πολλά προσόντα (ο άντρας )
με μικρά προσόντα (ο άντρας )
χωρίς προστασία
τραβεστί
στάση 69
παιδεραστής
το πρωί μετά το χάπι


